Vorig jaar juni ontstond bij mij het idee om een ‘queergym’ te openen. Dit is een sportschool waar mensen die queer zijn terecht kunnen om te sporten, een heel mooi initiatief. Door corona moesten de sportscholen helaas sluiten. Sinds de opening van mijn gym heb ik hier al mee te maken. Er mogen nog wel privétrainingen buiten worden aangeboden met niet meer als twee personen, dit doe ik dan ook en hier is nog redelijk wat animo voor. Echter is dit natuurlijk niet wat ik verwacht had van het starten van mijn eigen onderneming en zijn de inkomsten nog lang niet hoe ze moeten zijn. Naast de gym werk ik als freelancer in de cultuursector en ook dit is helaas bijna helemaal stil komen te vallen. Ik ben een positief en hoopvol persoon en geef de moed dus niet op, het komt vanzelf wel weer. Echter moet ik toegeven dat ik soms de keuzes van de overheid niet helemaal begrijp. Een slijterij wordt als een essentiële winkel gezien, maar de sportscholen moeten dicht? Dit raakt mij wel, het is heel uitzichtloos. Ik hoop dat het ‘nieuwe normaal’ eruit gaat, wij mensen hebben fysieke ontmoetingen nodig!