De afgelopen tijd was voor mij een rollercoaster. Door de coronacrisis kon ik niet meer werken. Ik werk namelijk in een winkel en deze moesten sluiten en hadden mij als verkoopmedewerker voorlopig niet meer nodig. Doordat mijn werk wegviel, werd ik gedwongen om veel thuis te zijn. Ik woonde om dat moment nog bij mijn ouders. Op mijn werk kon ik mijzelf zijn en thuis kan ik dit helaas niet, omdat mijn ouders homeseksualiteit niet accepteren. De dagen thuis waren vreselijk, ik kwam uit de kast, maar er was geen acceptatie. Dit deed mij heel veel pijn. Om deze reden heb ik er in de lockdown voor gekozen om mijn ouderlijk huis te verlaten en op mijzelf te gaan wonen, een plek waar ik kon zijn wie ik echt ben. Dit heeft mij heel erg goed gedaan. Ik spreek ouders nu nog wekelijks, maar het onderwerp homoseksualiteit vermijden we. Corona heeft voor mij, als homo, veel veranderd. De maanden thuis bij mijn ouders waren vreselijk, ik ben blij dat ik de keuze heb gemaakt om daar weg te gaan. Naast dit is corona voor niemand leuk, ik mis veel dingen uit het normale leven. Het is alleen nu niet anders… Ik heb zelf ook corona gehad. Dit heb ik gekregen via mijn ouders. Zelf had ik nauwelijks last, een gewoon griepje. Mijn vader daarentegen heeft wel in het ziekenhuis aan de beademing gelegen, dit was heel heftig. Gelukkig is hij er nu weer bovenop! Het duurt nu al ruim een jaar. Ik hou mij echt aan de regels, maar merk wel dat mijn geduld langzamerhand een beetje op raakt.